Versprekingen (broddelen woordstructuurfouten)

Woordstructuurfouten bij broddelen noemen we in ook wel versprekingen. Bij een te hoog spreektempo ontstaan al gauw versprekingen. Hierdoor komen ze bij broddelen vaak voor. Goed beschouwd zijn dit fouten in de woordstructuur. In het geval van broddelen zijn hiervan verschillende vormen:

Fouten in lettergreepvolgorde

De spreker zet de lettergrepen in de verkeerde volgorde. Bijvoorbeeld: ‘plankenboek’ in plaats van ‘boekenplank’.

Fouten in lettergreepstructuur

De spreker maakt een fout binnen een lettergreep, bijvoorbeeld: ‘kop’ in plaats van ‘top’.

Anticiperende fouten

De spreker loopt vooruit op een klank die gaat komen, bijvoorbeeld: ’blind die bloemen maar vast’ (bind die bloemen maar vast), of: ‘buikboot’ in plaats van ‘duikboot’.

Foneemverwisseling

De spreker wisselt klanken om waardoor onjuiste woorden ontstaan. Bijvoorbeeld: ‘onlimmedik’ in plaats van ‘onmiddelijk’. Andere bekende voorbeelden zijn: ‘versnelde verkering’ (verkeerde versnelling) of ‘verkrachte eenden’ (vereende krachten).

Toevoegen van klanken

De spreker voegt spontaan een onbedoelde klank of lettergreep aan een bestaand woord toe, bijvoorbeeld: ‘stationtschef’ (stationschef).

Klinkerverkleuring

De spreker gebruikt de verkeerde klanken, bijvoorbeeld: ‘pat’ voor ‘pot’, of ‘oek’ voor ‘ook’.

Internationaal onderzoek toont aan dat, hoewel mensen die broddelen vaak minder verstaanbaar zijn, ze in principe “gewoon” in staat zijn om correcte lettergrepen en woordstructuren te produceren. Dit heeft te maken met hun zogenaamde spraakmotorische controle. Sommige onderzoekers beschrijven spraakmotorische controle als het vermogen om articulatorische, ademhalings- en larynxbewegingen te timen, wat leidt tot een snelle en nauwkeurige lettergreepproductie. Bij broddelen wordt de motorische controle op woordniveau verstoord bij een te hoge spreeksnelheid. Als gevolg hiervan ontstaan woordstructuurfouten. Met andere woorden, als broddelaars hun spreektempo voldoende verlagen, verdwijnen deze woordstructuurfouten vaak als sneeuw voor de zon.